Panel z żużla stalowego w poliuretanie do pracy w warunkach wysokiej gęstości i ścierania
Żużel jest jednym z najtrudniejszych materiałów, z jakimi styka się sito. Gęstość nasypowa jest znacznie wyższa niż w przypadku kruszyw naturalnych, cząstki są kanciaste i twarde, a strumień zawiera metalowe zanieczyszczenia, które trwale wgniatałyby lub rozdzierałyby sztywny panel. Dodajmy do tego fakt, że większość linii do przetwarzania żużlu pracuje w sposób ciągły zgodnie z harmonogramem, a stan pokładu sita decyduje o tym, czy zakład osiągnie miesięczną produkcję.
Wytrzymuje metalowe zanieczyszczenia.Tutaj poliuretan zasługuje na swoje miejsce na linii do przetwarzania żużlu. Stalowa płyta perforowana ulega trwałemu wgnieceniu od kawałka żużla lub złamanego zęba łyżki; panel z drutu klinowego wygina się i pozostaje wygięty. Poliuretan odchyla się i wraca do pierwotnego kształtu, dzięki czemu panel nadal pracuje po zdarzeniu, które wyłączyłoby z eksploatacji sztywny panel.
Odporność na odbicie w przypadku kanciastych, gęstych materiałów.Zużycie w tym zastosowaniu to nie tylko ścieranie ślizgowe – to powtarzające się uderzenia ciężkich, ostrych cząstek. Mieszanka o odporności na odbicie wynoszącej 40% lub więcej pochłania tę energię i zwraca ją, zamiast się ścinać, dlatego żywotność na żużlu jest zauważalnie dłuższa niż w przypadku gumy o tej samej grubości.
Grubość w miejscu upadku.Żużel jest zazwyczaj podawany na pokład sita z przenośnika z wysokości. Określamy grubość 40 mm w strefie uderzenia z szerokimi płaskimi powierzchniami, a następnie zmniejszamy ją do 25-30 mm w środkowej części i na wylocie, gdzie warstwa jest cieńsza, a obciążenie ślizgowe.
Stabilna wielkość oczka przez długi okres eksploatacji.Produkty z żużlu są sprzedawane zgodnie ze specyfikacją do zastosowania jako podbudowa drogowa, dodatek do cementu lub materiał zasypowy. Oczko, które się zużywa i otwiera, zmienia uziarnienie, a zmiana jest zazwyczaj odkrywana przez klienta, a nie przez zakład.
Gdzie jest stosowany
Linie do przetwarzania żużlu z konwertorów tlenowych (BOF) i elektrycznych pieców łukowych (EAF), przesiewanie żużlu z kadzi i pieców, przesiewanie w obiegu kruszenia żużlu oraz klasyfikacja na frakcje podbudowy drogowej, kruszywa i surowca cementowego.
Dane techniczne
| Element |
Specyfikacja |
| Grubość |
Standardowo 40 mm; na życzenie 25-60 mm |
| Rozmiar panelu |
Cięte na wymiar zgodnie z rysunkiem pokładu sita |
| Oczko |
3-100 mm, szczelinowe lub kwadratowe; opcja stożkowa |
| Twardość |
Shore A 85 (dostępne 75-95) |
| Mieszanka |
Poliuretan odporny na hydrolizę, gatunek ścieralny |
| Gęstość |
1,10-1,15 g/cm³ |
| Wytrzymałość na rozciąganie |
≥ 30 MPa |
| Wytrzymałość na rozdzieranie |
≥ 80 kN/m |
| Ścieranie (DIN 53516) |
≤ 40 mm³ |
| Odporność na odbicie |
≥ 40 % |
| Temperatura pracy |
-30 °C do +80 °C |
| Mocowanie |
Kołek i tuleja, przez śruby, lub zacisk szynowy |
Zamówienie
Podaj rodzaj żużlu, gęstość nasypową, wielkość ziarna, wysokość upadku na sito, punkt cięcia oraz czy strumień jest mokry czy suchy. Wysokość upadku i zawartość metalowych zanieczyszczeń to dwa czynniki, które w największym stopniu decydują o grubości przekroju.